Doel stellen en vasthouden!

doel stellen

Een poos geleden sprak ik met mijn zoon af, dat we twee keer per week zouden gaan rennen.

We gaan immers van de zomer op vakantie naar Rio en daar zullen we aan de familieloop van de Rio Marathon meedoen: 6 kilometers ! Niet niks toch? Het hele gezin en ook mijn schoonzus die in Rio woont doet mee. Maar ja, zo’n run doe je niet zomaar, daar moet je iets voor doen! Daar moet je voor trainen en wel op tijd, en gestructureerd. Je moet de stappen nemen die je eigenlijk voor elk doel dat je wil bereiken moet nemen: doel stellen, actie bepalen, een stappenplan maken en vervolgens volharden.

Zo gezegd zo gedaan.

Nu moeten jullie weten dat wij allemaal wel sportief zijn, maar ook lui zijn vinden we heerlijk. Twee tegenstrijdige eigenschappen die af en toe knap lastig te combineren zijn, maar niet getreurd we hebben ervaring en gaan dit varkentje wassen. Het doel stellen was makkelijk: 6 kilometer kunnen rennen begin juli. Welke actie we moesten ondernemen om het doel te bereiken, was ook zo klaar als een klontje: trainen en wel aan de hand van een stappenplan. Gelukkig zijn er nu allerlei sites waarmee je heel eenvoudig zo’n schemaatje maakt. Ook apps zoals runkeeper, Nike etc, zijn echt een perfect hulpmiddel hierbij. Ik kan ze ook de beginnende loper(tje)s aanraden. Je kunt nl met behulp van zo’n app fijn je vorderingen bijhouden en zien waar je staat, ze maakt het zelfs heel visueel door charts en gemiddeldes voor je uit te rekenen. Superleuk en het werkt, zeker voor kids!

Nu nog de vastberadenheid.

Daar ben ik als ouder bij kids in deze leeftijd (mijn zoon is 12) nog verantwoordelijk voor. Ik moet mijn zoon NU leren dat niets vanzelf gaat en dat is niet leuk, niet gemakkelijk, maar wel een feit. Niet lang over nadenken en allerlei emoties mee laten spelen, gewoon ratio. Vanochtend stond een rondje van 5 km op het programma. Maar gisteravond was het erg laat geworden (gezellige bbq met vrienden) dus veel puf was er niet. Hoe gemakkelijk is het dan om mee te gaan in het gezeur van zoonlief? Ik kan je zeggen heel gemakkelijk. Staan we normaal gesproken om 9.00 uur met de sneakers klaar, het werd nu half elf, na een stevige kop koffie. Hup niet zeuren, rekken en strekken en de runkeeper-app activeren.

Poh, ik kan je verzekeren geen sinecure maar het is ons gelukt.

Onderweg nog even een stevige ‘talk’ met onze jongen. Hij heeft nl de neiging om te verzanden in wat zijn lijf eigenlijk tegen hem zegt en dat is ‘stoppen, geen zin, bah’ maar daar gaat deze mama niet in mee. Ik heb halverwege even’ flink uitgepakt’ en gezegd dat we er niets aan hebben als hij mij en zichzelf wijs maakt dat hij pijn aan zijn knie heeft etc. Gewoon je kop stijf zetten en lopen was de boodschap. En voor mij: niet op letten en gewoon doorgaan, laat hem zelf dat proces van mokken, frustratie en verzet maar doormaken en uiteindelijk komt zijn koppie wel op een punt aan dat het de draad weer oppakt. En zo was het ook, wie had dat gedacht pffff. Zelfs nog tijd voor een mooi kiekje en eenmaal thuis, gestrekt op de sofa ! Moe, voldaan en nergens meer pijn ……

ZONDER STRIJD DOOR DE PUBERTIJD

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweewekelijks praktische tips over huiswerk, plannen en de puberteit.

Jouw gegevens worden alleen gebruikt voor deze tweewekelijkse e-mail. Je kunt je altijd uitschrijven.