Huiswerk maken is bij ons duidelijk een ‘hoofdpijndossier’

plannen voor toetsweek

Huiswerk stress. Ja ik kom er niet omheen want huiswerk maken, dat is in ons gezin duidelijk een “hoofdpijndossier”. Mijn zoon, brugklasser, is het lijdend voorwerp of misschien ben ik dat wel? Ik weet het niet precies maar het is in elk geval op dit moment een flink punt in ons gezin.

Ik zal jullie eerst een beeld schetsen van mijn zoon: puber van 13, gezellig, sportief, sociaal, dromer, creatief, slim, gevoelig en doet het liefst waar hij zin heeft (wie niet). Kortom een lekker jong! Ware het niet dat er ook dingen ‘moeten’. Als dat dan zaken zijn waar je voor gekozen hebt, dan leg je je daar bij neer. Maar ja, school, daar kies je niet voor. Dat is gewoon onontkoombaar en voor iemand als mijn zoon een fikse opgave.

Hij zit op een ontzettend fijne school, waar gelukkig ook veel ruimte is voor zijn creatieve geest en waar het sociaal veilige klimaat een belangrijke factor is. Er wordt dus goed gezorgd voor die jonge zieltjes en als hij dan om 3 of 4 uur thuiskomt, dan heeft hij doorgaans een fijne dag achter de rug.

Huiswerk-tijd!

Maar dan, ja mam, dan is het toch einde schooltijd, dan hoef je toch niks meer te doen, dan mag je toch doen waar je zin in hebt, zo beweert mijn zoon. Het dringt maar niet tot hem door dat huiswerk maken, vervolgopleidingen en verantwoordelijkheid belangrijk zijn en ik vrees dat dit voor de meeste pubers geldt. Wat het voor hem extra moeilijk maakt is het feit dat hij niet alleen ‘geen zin’ heeft maar dat werkelijk elke vezel in zijn lijf zich verzet. Één brok weerstand als het op leren aankomt.

En dan aan ons de schone taak om deze weerstand weg te nemen en samen aan de slag te gaan. Amaj, als dat geen hels karwei is, dan weet ik het niet. Ik moet dus ‘trekken aan een dood paard’ en denk vervolgens ‘alsof ik niets anders aan mijn hoofd heb, als hij niet wil dan laat ie het maar, hij zal zich toch een beetje moeten inzetten’ etcetc.

Dit is zo’n beetje de situatie en dit is ook zo’n beetje wat er in onze beider hoofden afspeelt op het moment dat het ‘huiswerkmoment’ aanbreekt. En ik weet dat wanneer we er beiden zo tegenaan blijven hikken dan wordt het nooit wat. Ik heb er dan ook danig over zitten piekeren hoe we dit in goede banen gaan leiden, want deze strijd is voor niemand bevorderlijk. Een gesprek met een vriendin, korte babbel met mijn man en met mijn zoon en! een flinke portie zelfreflectie heeft geleid tot het volgende plan van aanpak:

Plan van aanpak:

  • Als hij uit school komt, drinken/eten/kletsen we even samen en gaan aan de grote eettafel zitten.
  • Dan nemen we zijn agenda erbij, de huiswerkplanner en openen Magister.
  • Dan inventariseren we welk huiswerk er vandaag is opgegeven, en markeren deze vakken op de huiswerkplanner.
  • We bepalen in welke volgorde hij dit gaat maken (we wisselen maken en leren af)
  • We bekijken hoeveel tijd hij hiervoor nodig heeft (lukt het vandaag of moeten we iets doorschuiven)
  • En hij gaat aan de slag

Op deze manier heerst er meteen rust en vertrouwen. En de gedachte dat er ook tijd is voor sport, vriendjes of even gamen, geeft lucht en een mooi vooruitzicht om door te weken. Op die manier moet het gaan lukken, spreek ik mezelf hoopvol toe .

Wat  heb ik nu concreet gedaan:

  • ik heb ruimte gegeven voor ontspanning na de lange schooldag, (begrip tonen voor zijn gevoelens/beleving)
  • ik heb hem inzicht gegeven in hoeveel tijd er gaat zitten in goed huiswerk maken (begrip creëren voor de dingen die ‘moeten’)
  • daarmee leer ik hem plannen en voorbereiden.
  • ik bied hem zo routine en structuur en dat is wat hij nog nodig heeft van mij.

Wat ik niet heb gedaan is mij laten meeslepen in zijn emoties, want daar redden we het niet mee. Dat wil niet zeggen dat ik een ijskonijn ben. Maar ik wil me niet laten leiden door de weerstand die hij voelt. Er is werk aan de winkel, dus hup het gezeur aan de kant en in actie komen!

En dan als belangrijkste tip voor mezelf (en misschien ook voor jullie) blijf lachen!

Het heeft absoluut geen zin om je op te winden over die pubers. Kalm blijven en het positieve, de lol ervan inzien en erop vertrouwen dat het leven loopt zoals het lopen moet; dus ook het leven van je kind! Best moeilijk om die balans te vinden tussen loslaten, verantwoordelijkheid geven en toch nog begeleiden. Waar kun je hem loslaten en op welk vlak nog absoluut niet? Dat zal voor elk kind anders zijn maar ik ga het zo proberen!

Hoe zit dat bij jullie met huiswerk maken? Is het ook altijd een strijd (kind ziet het nut er niet van in) of juist een struggle omdat er nog geen goede routine is? Ik heb de mazzel dat ik ’s middags na schooltijd thuis ben. Dus ik heb de mogelijkheid om mijn tijd op deze manier met hem in te plannen. Maar je kunt het natuurlijk zo samen met je kind inpassen, dat je kijkt wanneer jij/jullie tijd vrij hebt om samen een tijdsplanning op te stellen of aan de slag te gaan.

Het lijkt misschien heel veel

Het lijkt heel veel, maar als je het een paar keer hebt gedaan zul je merken dat je kind er al routine in krijgt. Dan is het misschien alleen maar fijn als je bij hem/haar aan tafel zit en indien nodig bijspringt. Het gaat vaak al om het gevoel dat ze hebben dat jij tijd voor hen hebt. We zeggen vaak wel ‘je kunt me altijd vragen stellen’, maar door ons gedrag/houding (verbaal, maar zeker ook non-verbaal) stralen we toch uit dat we druk zijn. Een kind voelt zich dan vaak bezwaard om jou ook nog om hulp te moeten vragen of ziet het als een mooie escape (jij was er niet).

TIP:  ga bij ze aan tafel zitten of in dezelfde ruimte.

Als je samen aan tafel zit, of in dezelfde ruimte bent, maakt je kind z’n huiswerk en jij kunt nog iets uitwerken, boek lezen, aardappelen schillen of noem het maar op. Ieder werkt op zijn eigen manier aan zijn taken/werk. Echt waar! Het geeft rust aan het kind, vertrouwen dat je kunt inspringen. Én je houdt toezicht zodat je ziet dat hij/zij zich ook aan de afspraken houdt’.

Al met al ‘huiswerk maken is inderdaad een waar hoofdpijndossier’.  Elke ouder loopt er op enig moment tegenaan. Het gaat zeker niet vanzelf, maar er is een routine van te maken. Dus blijf volhouden, blijf positief, blijf rustig en blijf lachen!

Wil je meer lezen over hoe je samen met je kind aan de slag kunt om te leren plannen, kijk dan eens naar ons boek “Plannen met Pubers”

Wil je samen met je kind de huiswerkplanning/tijdsplanning opstellen download dan HIER de GRATIS SKUR huiswerkplanner. Of bestel meteen de huiswerkplanner scheurblok met maar liefst 50 vel huiswerkplanner zodat je elke week een frisse planner hebt om in te vullen en in één klap overzicht hebt.

 

Comments

comments

Tweewekelijks praktische tips over huiswerk, plannen en de puberteit.

Jouw gegevens worden alleen gebruikt voor deze tweewekelijkse e-mail. Je kunt je altijd uitschrijven.