Over ‘naar de brugklas gaan’ en ‘loslaten’ gesproken….

Als jij een aankomende brugklasser hebt, dan houdt deze stap van basisschool naar middelbare school je vast ook bezig. Logisch want het is grote stap! Een heel leuke stap, maar ook spannend. Misschien heb je iets aan ons verhaal. We vertellen je in elk geval graag welke 3 simpele acties ons hielpen!

 

OP NAAR DE BRUGKLAS

Als ouder van een GROEP 8-er breekt nu een nieuwe fase aan. De tijd van loslaten zeggen veel ouders dan. En dat is natuurlijk ook wel zo. Want als ouder ben je vanaf het moment dat je kind naar de brugklas gaat, veel minder op de hoogte van alles wat er in het leven van je puber afspeelt.

 

JE KIND WORDT ALS EEN OESTER

Aan de ene kant gaat je kind je minder vertellen, wordt zwijgzamer en deelt lief en leed met vrienden in plaats van met jou. Vreselijk vond ik het. Ik had een babbelgraag kind, die bij me op de bank kroop en vertelde wat er in dat koppie omging. En nu, een stugge puber die mokte, zweeg en zich terugtrok. En als ik iets over school vroeg, of wilde helpen kreeg ik een chagrijnig antwoord terug.

 

ALLES IS NIEUW

En aan de andere kant is er de middelbare school, waar je niet meer om half 4 aan de poort staat, waar je sporadisch contact mee hebt en waar in plaats van die vastE juf of meester, een heel team aan docenten staat. Ik had geen idee hoe alles functioneerde en wilde het naadje van de kous weten, want stel je voor dat het misliep dan was het mijn schuld…. (ONZIN, maar ik dacht het wel)

 

MIJN NIEUWE MOEDERROL

Echt harstikke lastig. Ik moest als het ware mijn moederrol weer opnieuw uitvinden. En ook mijn weg vinden in de structuur van de school, die helemaal nieuw voor ons was. Magister, mentoren, leerling-coördinatoren, protocollen, en wie doet er nou wat op zo’n school?

Omdat deze wereld zo vreemd voor me was, had ik de neiging om er bovenop te zitten. Alles uit te zoeken en te stressen bij alles wat er misging. Dus in plaats van loslaten hield ik heel stevig vast. Niet handig want mijn kind wilde los, de wijde wereld in. Dat ging wringen hoor, pfff.

 

HET IS EEN FASE

Achteraf kunnen we zeggen, dat de gulde middenweg maar weer eens de beste is. Beetje loslaten en ook nog heel veel vasthouden.Ik had me moeten realiseren dat dit dus een nieuwe fase is. En nieuwe fases, vragen om een nieuwe aanpak.

En wat ik eigenlijk had moeten doen was:

  1. ‘In kaart brengen’ wat er allemaal ging veranderen voor zowel mijn kind, als voor mezelf, als voor ons gezin.
  2. daar over moeten praten met mijn man en kids en
  3. vervolgens daar afspraken over moeten maken binnen het gezin.

 

SPREEK UIT, SPREEK AF, SPREEK AAN!

Want dat is wat we uiteindelijk hebben gedaan. Toen het zo rond de kerst helemaal misliep (ik een gestresste mama met een gestresste puber was) zijn we om tafel gaan zitten. Deze 3 stappen hebben we doorlopen, actie ondernomen en het schip vlot getrokken.

En weet je, eens in de zoveel tijd, herhalen we deze 3 stappen. Niet altijd simpel maar wel nog altijd effectief.

Comments

comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

YEAH!

Wij hebben vakantie van 13 augustus t/m 17 augustus a.s.
Orders zullen in de week van 20 augustus weer verwerkt en verzonden worden.

We wensen jullie een heerlijke zomertijd toe!

Lieve groetjes, Angelique & Petra